Dit weekend was het weer zover. Het zal wel in de lucht zitten of zo, of in de temperatuur buiten. Elk jaar vanaf november ongeveer wordt ik paranoide want dan ga ik overal enge mannen in rode jassen zien. Vanaf 15 november om precies te zijn begint de gevaarlijkste tijd van het jaar voor mij want in plaats van leuke vrouwen zitten er dan mannen achter me aan. De meesten zijn lang en blank en met baard. Gatver. Soms vergezeld van kleine genderdysfore afro’s waarvan ik me altijd al afvraag of ze een kousenfetish hebben. Vaak klinken die kleine mannetjes ook nog verdacht vrouwelijk als je ze aanspreekt. Ze hebben vaak wel leuke krulletjes maar die zijn even vaak weer niet echt.
Zaterdagmorgen was het al zover. Zo rond lunchtijd kom ik met de trein aan op het centrale stationnetje in mijn stad, begeef me de trein uit en potverdorie, staat er zo’n slungel in witte jurk (met kantjes) en lange rode jas in de hal. Voorzien van gouden fallus hoewel ik die krul niet zo goed begrijp aan dat ding. Er omheen dus drie verdacht vrouwelijke mannetjes die me na een tijdje gaan bekogelen met lichtbruine stukjes gehard deeg. Ze vragen me notabene ook nog if ik stout ben geweest dit jaar. Nou dat gaat ze niks aan natuurlijk. Stel je voor zeg. Vreemd genoeg schijn je trouwens een reisje naar Spanje te kunnen verdienen als je inderdaad ’stout’ ben geweest. Ik vertel nog dat ik Heleen van Rooijen het gelezen en haar boekje driftig in praktijk heb gebracht. Maar dat schijnt weer niet stout genoeg te zijn voor dat reisje. Nou vraag ik je toch. Erger ze blijven van alles naar mijn hoofd slingeren. Snoep nota bene maar wel van de soort die keihard aan komt. Ik moest er nog voor duiken notabene. Auw!
Die krengen komen nog hard aan hoor, zeker als je amper wakker bent. Niet veel later schallen er vieze liedjes door de hal. ‘O kom er eens kijken wat ik in mijn schoentje vindt.’ Wederom gatver. Die schoentjes stinken naar zweetvoeten volgens mij. Enfin, na snel de roltrap op gevlucht te zijn en in blinde paniek al struikelend over het veels te lange tramperron gelopen te hebben kan ik me eindelijk verschuilen achter een groot bord met een poster van een mooie vrouw met heel laag uitgesneden jurk. Er wordt een spannend boek aangeprezen.
Net op het moment dat ik me veilig waan zie ik van de ene kant drie van die donkere kroeskopjes met felgekleurde maffe mutsjes de roltrap opkomen. Van de andere kant komt mijn tram en ik moet er dus voor zorgen net ver genoeg van de krullekopjes af te komen terwijl ik nog wel die reddende tram in kan stappen. Pffffff. Net op tijd. De engerds zingen me na en er schieten nog een paar van die harde deegdingen de tram in maar ik ben veilig. Jeemig wat een stress.
Daags later bevindt ik me in dezelfde stationshal. ’s Avonds gelukkig. In deze tijd van het jaar is het immers in de avond al snel gedaan met die rare lieden en dus is het veilig. Tenminste dat dacht ik. Eenmaal een beetjes rondgewandeld in die hal merk ik dat er blijkbaar een opsporingsbevel tegen de rode terrorist met zijn donkere companen is uitgegaan. Overal hangen platen met hun koppen in de etalages. En op allerlei gekke dingen staan afbeeldingen van die lui. Alsof het vermisten zijn op melkpakken staren me overal diezelfde koppen aan. Het signalement van de engste is lang, blank en voorzien van opzichtig lange witte baard en ditto snor. Het ziet er aangeplakt uit, onbegrijpelijk dat niemand dat door heeft. Rode puntmuts op het hoofd voorzien van geel of goud kruis. Daarmee wordt de indruk gewekt dat hij te maken heeft met een vage sekte van Christelijke origine. Verder draagt meneer een lange witte jurk. Het zal dus wel een travestiet zijn. Gek genoeg niet volledig want er steken zwarte mannenschoenen onder die jurk uit. Verder is hij zoals al eerder gezegd voorzien van een soort speer van goud met rare krul. Goed beschouwd ziet de man er dus vrij eng en totaal verknipt uit. Link type om in de buurt te hebben. En waarom die een telefoonboek met een grote gouden ‘S’ in de hand heeft is me ook al niet duidelijk.
Na een hemeltergend gespannen uurtje in de hal komt godzijdank mijn dochter opdagen uit de trein en kunnen we naar huis vluchten. Ik besluit acuut om de komende tijd stations en andere openbare plaatsen maar te gaan mijden. Stel je voor dat die makker weer achter me aan zit. Misschien moet ik het land maar uit gaan voor een tijdje. Tot ergens in de tweede week van december of zo want dan schijnen die lui weer vertrokken te zijn naar hun thuisland.
Hoewel, dan kom ik misschien die andere rooie hohoho roepende engerd tegen. Vergezeld van pluche rendieren. Brrrrrrr.
(M)alice
2 Reacties
3 december 2008 at 16:21
En dan later op t jaar een sprekende haas met dwaze strik op de kop en mandje of vliegende klokken uit Rome…Dan ben je pas onveilig…Gaan ze je met grote eieren vanop grote hoogte bekogelen…Reken maar eens uit welke impact zo´n ei vanop 1000m hoog op je hersenpan kan hebben!
3 december 2008 at 19:29
Nou eh, dan krijg ik hoofdpijn. Om dat te voorkomen moet ik me in groene kleren hullen zoals in een eerdere knipoog is aangegeven. Want het zijn natuurlijk allemaal Aliens die dit doen.